Sithuwili arana

වේදනා නිතරෝම හිමි නැති සතුට පිරි පුංචිම කැදැල්ලක කඳුළු නොවුණන දෑස් අද්දර සැඟව ගිය සුන්දර සිනාවක අහිංසක හිත තව නොරිද්දන නුඹම රජ වුණු මාළිගාවක මටත් රැජිනක් වෙන්න ආසයි හිත රිදෙන්නැති පෙම් කතාවක                                                ✍️✍️චතූ

මඩගැහිලි නැති කතන්දර නැති යළුකම් හරි කම්මැළියි රණ්ඩු සරුවල් ගහගැනිලි නැති දාට උන් හරි දුර වගෙයි ඇසුත් රතුවෙන විහිළු තහළුත් මිතුරුදමකට ඕනෙමයි උනත් මොන දේ අතැර නොයනා යහළුකම් හරි සුන්දරයි                                                         ✍️✍️චතූ

මරිය තුමියගෙ සෙවණෙ දෙවියන් යදින මිනිසුන් පල්ලියේ සිහිල් බෝපත් සෙවණෙ බුදුහිමි වදින මිනිසුන් පන්සලේ පිළිම දෙව් රූ සෙවණෙ සුවඳින් පුදන මිනිසුන් කෝවිලේ නොදැක අව් වැසි උන්ව සුරකින දෙවියො මුර රෑ තුන් යමේ

මතක පිළිලයක් වගේ මුළු හිතම වෙලාගෙන වතුරේ ගිල්වූ රබර් බෝලයක් වගේ උඩට එන හදවත පිහි තුඩකින් සූරනවා වගේ වේදනා දෙන අතීතයට දුවන් ගිහින් අල්ලන් එන්න හිතෙන ඇත්තමයි උඹ මහා වසංගතයක් මගේ තුන් හිතම ගිලන් කරවන

මගේ හිතුවක්කාරකම් මගේ කෝළම් මගේ දඩබ්බරකම් ඉවසයිද වෙන කවුරුත් මගේ තාත්තා තරම් පොඩි දේටත් නිතර අඬන ඉක්මනටම පෑරෙන හිත හදන්න හැකි කෙනෙක් ඇතද මගේ තාත්තා තරම් ආස කරන හැම දෙයක්ම කන්න හිතෙන හැම දෙයක්ම ගෙනත් දෙයිද වෙන කවුරුත් මගේ තාත්තා තරම් රැක ගන්නට  මලක් වගේ පරිස්සමට තියාගන්න හැමදාමත් ළඟින් ඉන්න වෙන කවුරුවත් ඉඳියිද මගේ තාත්තා තරම්

කටුවාපිටියේ පුංචි ගෙවතුවල තාමත් වතුසුදු මල් පිපෙනවා ඇති සුව නොවු තැන් සුදු ඇඳුමින් වහගෙන පුංචි එවුන් පාසැල් යනවා ඇති ගී හඬ ඇසුනට මිය ගිය උන් ගැන මරියතුමිත් අද දුක් වෙනවා ඇති වරදට වගකිව යුතු උන් සුවසේ ලොකු පුටුවල තව වැජඹෙනවා ඇති ...   ✍️✍️චතූ

කවියන්ට පුළුවන් ලියන්න පපුව මැද්දට කියාගන්න නොතේරෙන සියුම් වේදනාවක් දැනෙන්න... වේලිච්ච ඇස් දෙකක් ඇබිත්තක් තෙත් කරන්න... මං ගැන හරියටම ලිව්වෙ කොහොමද හිතෙන්න... කවියන්ට පුළුවන් හිතක් රිදවන ගමන් සනසන්න... ඔව් උන්ට පුළුවන් ලියන්න පණ ගැහෙන හදවතක් මැරෙන්න....

තම තමන් ගැන හොයන් බිසී වෙනවා මිසක වෙලාවක් ඇතත් උවමනාවක් නැත කාටවත් තවකෙකුට උදව්වක් කරන්නට මොනව කිව්වත් කළත් පණ දෙන්න තරමට හුඟක් උන් එක වගෙයි තමන් ගැන විත‍රක්ම හිතන...                                                   ✍️✍️චතූ

වැළපෙනා අතීතයක් ඉකි බිඳින හදවතක් ඔබෙන් තොර ලෝකයක් තවමත් නිම නොවූ සිහිනයක් දන්නවද පණ මගේ අදත් මට එදා වගේ ගෙවී ගිය තුන් මසේ ඔබේ සුවඳ ළඟ වගේ වෑහෙනා කඳුළු බිඳු ගතු කියයි හරි හරියට මා කුමක් කරන්නද දෛවයේ සරදමට                          ✍️✍️චතූ

බොහෝ දුක්මුසු කතන්දර මුව ඇඳුනු සිනාවකින් සඟවාගත් එකම ගැහැණිය අම්මා ම පමණක් විය...                                                           ✍️චතූ                                                                              

හිටියනම් මටත් අයියෙක් තිබුණා කියන්නට මටත් අම්මට ගොඩක් කේළම් ලුනුත් එක්කම රසකරලා උන්නනම් අයියෙක් තිබුණා  තුරුල් වෙලා අඬන්න රිදෙද්දී ගොඩක්  සනසයි මාව සත්තයි ගොම්මන් අඳුර වැටුණම ගෙදර ඇවිත් නැත්තම් මඟෙ අයියත් ඒවිනේ  මාව හොයන් මහ මඟටම උඹ කෙල්ලෙක්  පරක්කු වෙන්න එපා කියාවි නේද රිදෙන්න ටොක්කක් ඇනලා අහිමි මට මේ භවයේ   ඔබෙ උණුහුම මඟේ අයියේ පතන්නෙමි මතු භවයේ  මේ කොටි පැටික්කිටත් අයියෙක්.....

හැමෝටම මඟ හැරුණු ජීවිතේ මං හෙව්වෙ ජීවත් වෙන්න හේතුවක් ආයෙමත් හිනාවෙන්න හේතුවක් හිනා වෙන්න ආස උනත් කඳුළු ඒකට ඔච්චම් කරපු නිසා මං හෙව්වා කඳුළු පරද්දලා හිනා වෙන්න හේතුවක් අනිත් උන්ට වගේම ජීවිතේ විඳින්න ආදරේ කරන්න උඹත් එක්ක අත් පටලන් ඔහේ හිතුමතේ ඇවිදින්න උඹ එක්ක පැය ගණන් කියව කියවා ඉන්න ආස හිතෙනවා මටත් ඒත් බන් අර දෛවය ඌට අමතක වෙලා මඟේ කතාවේ සතුට කියන පරිච්ඡේදය ලියන්න...                                                                                  ✍️✍️චතූ

ගැහැණුකම දුර්වලකමක් වේවි කාගෙන්හරි යැපෙන්න බලාගෙන හිටපු දවසට ගැහැණුකම අඩුපාඩුවක් වේවි අනුන්ගේ වැරදි අඩුපාඩු හොයන්න ගියපු දවසට ගැහැණුකම වහල්කමක් වේවි කියන හැමදේකටම ඔලුව නවන්න ගියපු දවසට ගැහැණුකම ශක්තියක් වේවි තමන්ගේ මහන්සියෙන් අනාගතේ හදාගත්තු දවසට...

උන්මාද වූ ප්‍රේමය උමතුවක් විය හැක රිද්දන හාද්දක් ළඟ බොහෝ හැඟීම් තිබිය හැක ප්‍රේමය සදාකල්ම විය නොහැක අමරණීය ද විය නොහැක නමුදු ආත්මීය විය හැක

හිත ගල් කරගෙන නොහඬා උන්නට හඬන්න දේ නොතිබුණා නොවේ මඟෙ ළඟ තනියට මම විතරක් වග පසු වී හෝ වැටහුණා නොවේ....                                                          ✍️✍️චතූ

එළිය නැති සෑඳෑවක අඳුර රජයන වෙලාවක විහඟ ගී ගැයුමක වෙලුනා සිත අමුතු හැඟුමක කණාමැදිරියොත් නැති විට බය සිතුනා අඳුරට සඳ එළිය එබිකම් කොට ඔච්චම් කළා මට දැල්වුනා ඉටිපන්දමක් මැවුනා අපූරු සිතුවමක් ඇමිණුනා කවි ගෙතුමක් ගෙවුනා සොඳුරු මොහොතක්...                            ✍️✍️චතූ             

නෙතු දැහැනෙ පැටලිච්ච පපු ගැඹුරෙ සිරවෙච්ච මතකයේ දැවටිච්ච සිත්තමයි මට ඔයා සෝ සුසුම් ඇවිලෙච්ච කඳලු බිඳු විසිරෙච්ච සිනා කැන් පා වෙච්ච හුස්ම ටික මට ඔයා ආදරේ හැංඟිච්ච සුසුමකින් වෙන්වෙච්ච ජීවිතේ ළංවෙච්ච සැනසුමයි මට ඔයා                                       ✍️✍️චතූ

හඬාවි පොඩි උන් දැනගත් විට ආයේ, නොඑන බව උන්ගේ තාත්තා, කියාවි මහ එවුන් හුඟක් කතා, අඟහිගකමට, යන්නට කාලය ඇවිත් යශෝධරා, රාහුලලා එක්ක ඔබව තනිකරලා, රටේ උන් පද හදාවි, ගෙදර උන් හාමතේ ඉඳීවි, නුඹත් මට සාප කරාවි, එක්කො, මං නවතින්නම් යශෝධරා...

මං නිසා සමහරක් දවසට නුඹේ දුප්පත් හිත රිදෙන්නැති මට තියෙන ආදරේ නිසා නුඹ මහ දුකක් හිත දරා ඉන්නැති නොහඟවා මට නුඹේ වේදනා දුරක් යන්නට පාර තනන්නැති මගේ අලුත් ලොව කිරැළු පළඳින දවස ගැන නුඹ සිහින දකිනවැති  පුංචි කාලෙ දඟ කරපු දවසට අනේ නුඹටත් තරහ යන්නැති අම්මා නැති දුක දැනෙයි කියා මට තරහ හිත යට හංඟගන්නැති රණ්ඩු කර කර මං අම්මා අහනකොට නුඹේ අහිංසක නෙත් තෙමෙන්නැති සමාවෙනවද අප්පච්චි මට නුඹේ ආදරෙ හොඳටෝම ඇති .....                                                         ✍️✍️ චතූ  

තුරුලිය පිරි වන අරණක, බිඟු කැන් ඔබ මොබ පියඹන, වැලි මළුවක බෝ සෙවනක, පඬු පැහැ සිවුරක් දරාන, සසර දුකින් එතෙර වෙන්න, පාරමී දහම් පුරන්න, සිහිලැල්ලේ බවුන් වඩන, පුංචි හිමිනමක් වෙන්නට, අම්මේ මට අවසර දෙනවද...                                                     ✍️චතූ

ග්‍රීෂ්මය කියාදෙයි ස්වාභාදහමේ දරා ගැනීම හරි අපූරුවට.... වසන්තය කියාදෙයි එහි අරුම ලොවට.... මිනිසුන් කියාදෙයි හරි අපූරුවට.... සෙවනදුන් ජීවයේ වසන්තය වනසන්නට.....                                         ✍️✍️✍️✍️චතූ